Ze moet hem niet meer tillen, vindt hij, hij moet leren om tijdig aan te geven wanneer hij naar de wc moet.

Hij had gelijk want het viel haar steeds zwaarder. “Als ik de tillift consequent gebruik is de lichamelijke vermoeidheid echt minder. “, merkt ze op. “Daar sta je niet bij stil, maar 10x per dag zo’n tilmoment sluipt er in.’ De moeder van Ruben is een sportief en lichamelijk fit mens, dus lang heeft ze gedacht het allemaal wel zelf te kunnen. Maar dat had dus z’n grenzen.

Haar zoon Ruben heeft de ziekte van Duchenne en voor hem hebben ze al een lift van de begane grond recht omhoog door het plafond zijn slaapkamer in, een gewone rolstoel en een elektrische rolstoel. En nu dan ook een plafondtillift van slaapkamer naar badkamer/toilet, met daaraan een elektrisch kanteljuk en tildoek. ‘We rollen hem eerst op zijn zij, dan de tildoek erachter, de doek goed doen en dan langzaam omhoog tillen. Hij geeft zelf wel aanwijzingen maar zijn lichaam is helemaal slap. Als je er eenmaal handigheid in hebt, is het een ideaal systeem.’